Sinds kort is op recept wiet bij de apotheker te krijgen. Het kost, afhankelijk van de sterkte, zo'n tien euro per gram. James Burton (55) is een van de twee kwekers die de staat heeft aangesteld. De Amerikaan rookt zelf al 35 jaar hasj. Hij stelt zijn diensten graag beschikbaar.
WESTLAND - ,,Look out, these are Killerdogs!'' Herdershonden met gevaarlijke tanden springen wild rond in een ijzeren kooi van nog geen meter hoog. James Burton, in maatpak met baard en staartje, houdt de deur open.
Zo'n tien kilo wiet per maand levert de Amerikaan vanaf maandag aan de Nederlandse staat. In de grote witte loods op een geheim adres in het Westland staan honderden hasjplanten. Voor de ingang hangt geen bord, geen bedrijfslogo, zelfs geen naambordje.
Burton, Vietnam-veteraan, schuifelt mank door de gang naar zijn kantoor. Hij ziet eruit als een zakenman, compleet met mobiele telefoon en aktetas. Hij heeft vandaag zo'n drie gram wiet gerookt.
De kans is groot dat de wiet die vanaf maandag in de apotheek ligt, afkomstig is van zijn bedrijf. Burton is een van de twee staatskwekers van Nederland. Hij is door de overheid geselecteerd uit 400 hasjkwekers. Al 35 jaar onderzoekt hij de geheimen van de hennepplant. Niet voor de kick, maar vanwege de vermeende geneeskrachtige werking van de plant.
Burton rookt al wiet vanaf zijn achttiende. Hij leerde de plant kennen tijdens de Vietnam-oorlog. Samen met zijn kameraden gebruikt hij de drugs om de oorlog een paar uur te vergeten. Toen hij terug mocht naar zijn vaderland en zijn familie opzocht, deed hij een bizarre ontdekking. Al zijn neven, ooms en broers waren blind. De mannelijke lijn van zijn familie leed aan een erfelijke oogziekte. Volgens artsen, beweert hij stellig, was de jonge James de dans ontsprongen door zijn veelvuldige hasjgebruik in het leger. Burton rookte daarom de rest van zijn leven door. Niet om zich in nevelen te hullen, maar juist om te blijven zien.
Burton kweekt sindsdien zijn eigen hasj en lokte in Amerika een proefproces uit over het toestaan van medicinale wiet. Het was de tijd van Reagan. Hij verloor de zaak en week uit naar Nederland.
Na omzwervingen in de hoofdstad vond hij in Rotterdam een baan als computertechnicus. De wiet is hij altijd blijven roken, ook tijdens zijn werk. Zijn belangstelling voor drugs bracht hem in contact met een Leids adviesbureau, dat in opdracht van de overheid onderzoek deed naar de werking van wiet. De onderzoekers namen al snel notie van zijn uitgebreide kennis over de plant. Na vele gesprekken werd hij de officiele wietleveraar van het bureau. Inmiddels heeft hij direct contact met het ministerie van vws.
Zijn baan als computertechnicus heeft hij opgezegd. Zijn vijftien werknemers, met witte jassen en handschoenen, knippen de hele dag de uitgegroeide toppen van de plant in kleine stukjes, om ze vervolgens te verpakken in apothekerzakjes. In de witte loods staan honderden plantjes.
Burton gelooft heilig in zijn drugs. Anders dan valium en morfine heeft wiet volgens hem haast geen bijwerkingen. Vooral aids-, kanker- en MS-patienten zouden gebaat zijn bij de drugs. Door de drugs op een speciale manier te telen is het werkzame bestanddeel constant. En dat, zegt hij niet zonder trots, is wel wat anders dan in de coffee shops waar de kwaliteit van de wiet per zakje verschilt.
Medisch nut berust op gebruikerservaring Ruim 4000 jaar geleden gaf de Chinese keizer Shen-Nung al hoog op over de geneeskrachtige werking van cannabis. Het plantje zou onder meer helpen tegen malaria, verstoppingen, reumatische pijn en 'vrouwenkwalen'.
Ook de oude Grieken en Romeinen zagen er heil in, evenals de middeleeuwers en degenen na hen. Pas in 1925, toen de Geneefse Conventie cannabis verbood, eindigde het medische gebruik van het middel.
Als gevolg van dat verbod zijn de geneeskundige claims nauwelijks onderzocht. Nu en dan hebben wetenschappers wel bekeken of cannabis, of een bestanddeel daaruit, ziekten kan verlichten. Uit zo'n onderzoek is bijvoorbeeld gebleken dat patienten die een chemokuur volgden, in 70 tot 100 procent van de gevallen minder misselijk werden als ze cannabis rookten. Ook hun eetlust nam toe.
Toch berusten de meeste beweringen over het medische nut van cannabis louter op 'gebruikerservaring', zegt W.Scholten, hoofd van het Bureau voor Medicinale Cannabis. Die ervaring wil dat cannabis de pijn en spierkramp vermindert bij patienten met multiple sclerose. Bij kanker- en aidspatienten die een chemo- of combinatietherapie ondergaan of in de terminale fase verkeren, zou het plantje helpen tegen pijn, misselijkheid en een verminderde eetlust. Verder zou de drug goed werken bij langdurige zenuwpijn en tegen tics bij mensen met het syndroom van Gilles de la Tourette.
De cannabis, in de vorm van gedroogde bloemen, is bij de apotheek op recept te krijgen in potjes van vijf gram. Hij is er in een lichte en een zware variant, waarin twee van de werkzame bestanddelen (dronabinol of THC, en cannabidiol) in een andere concentratie voorkomen. Het spul kan worden gerookt, maar de bijsluiter ontraadt dit vanwege de kans op longkanker. Hoewel iets minder effectief zou het gezonder zijn om het met een vernevelaar te inhaleren of er thee van te zetten. Per dag zou een patient een of twee koppen nodig hebben.